System Steico

Elastyczna mata STEICOflex 036 100 mm jest sprężysta i dopasowuje się między krokwiami lub słupkami. Sztywna płyta ma inną gęstość i sposób mocowania; może tworzyć ciągłą warstwę na konstrukcji. Wspólny surowiec nie oznacza zamienności. Płyta pod tynk, mata do wypełnienia szkieletu i płyta wstępnego krycia mają różne zadania, które trzeba rozróżnić przy zakupie.

Nie. Nawet UNIVERSAL w wariancie 35 mm ma zastosowania określone dla tej wersji i grubości. Płyta pod pokrycie dachu nie jest automatycznie izolacją pod każdą podłogę, a podłoże tynku musi współpracować z określonym wykończeniem. Osobną grupę stanowią belki joist, wall i LVL: są konstrukcyjne, nie są zamiennikami izolacji. Odmiany base, floor i top także mają różne funkcje; STEICOtop służy do stropu pod rzadko użytkowanym poddaszem, nie do dowolnego tarasu.

Liczba 036 odnosi się do deklarowanej przewodności cieplnej materiału, a nie do jego grubości. O oporze cieplnym ułożonej warstwy decydują razem przewodność i grubość. Trzeba też doliczyć wpływ słupków, krokwi i ewentualnych szczelin. Dobra mata między drewnem nie usuwa automatycznie ucieczki ciepła przez samą konstrukcję.

Grubość wynika z obliczenia całej ściany lub dachu do wymaganego współczynnika przenikania ciepła. Uwzględnia ono pozostałe warstwy, udział drewna i mostki cieplne. Dodatkowa warstwa na konstrukcji może ograniczyć ucieczkę ciepła przez krokwie lub słupki. Musi jednak pasować także do ochrony przed wilgocią, mocowań i podparcia, więc nie wybiera się jej wyłącznie z wolnej wysokości rusztu.

Może pomóc, ale sama izolacja nie zapewni chłodnego poddasza. Na temperaturę mocno wpływają okna dachowe, osłony przeciwsłoneczne i możliwość przewietrzania nocą. Liczą się też masa całego dachu i nasłonecznienie pokrycia. Dlatego efekt letni ocenia się dla konkretnego budynku, zamiast przenosić wynik z jednej przegrody na każde poddasze.

Nie. Izolacja cieplna nie tworzy sama szczelnej warstwy od strony wnętrza. Przez nieszczelność przy przewodzie lub na styku dachu ze ścianą może przepływać wilgotne powietrze i dostarczać wodę w głąb dachu. Membrany lub płyty tworzące tę warstwę muszą być ciągle połączone taśmami. Instalacje warto prowadzić tak, by ograniczyć liczbę przebić.

Maty docina się z naddatkiem wskazanym w instrukcji, aby trzymały się między elementami bez szczelin. Zbyt wąski pas zostawi przerwę, a nadmierne upchanie może wypchnąć sąsiednią warstwę. Przy kilku warstwach przesuwa się styki. W narożniku lub przy przewodzie lepszy będzie dopasowany fragment niż garść przypadkowych resztek, między którymi zostaną puste miejsca.

Płyty STEICO DUO DRY 40 mm trzeba oprzeć i zamocować zgodnie z przeznaczeniem płyty, a pióro i wpust dokładnie złożyć. Uszkodzone brzegi utrudniają zachowanie ciągłej warstwy. Wkręty dobiera się do grubości, podłoża oraz obciążeń dachu lub elewacji. Połączenie krawędzi nie zastępuje osobnych uszczelnień przy oknie, kalenicy, okapie i przejściu instalacji.

Nie należy traktować każdej sztywnej płyty jak pomostu. Chodzenie jest dopuszczone tylko dla konkretnego wyrobu i sposobu podparcia podanego przez producenta. Punktowy nacisk stopy może zgnieść materiał lub złamać go między podporami. Na budowie potrzebne są bezpieczne dojścia i pomosty, które nie niszczą dopiero układanej izolacji.

Tylko niektóre płyty mogą przez określony czas pełnić funkcję ochrony przed opadami. Mata między krokwiami nie ma takiego samego zastosowania jak płyta wstępnego krycia. Materiału nasiąkniętego lub z zalegającą wodą nie zamyka się kolejną warstwą. STEICOsafe ma membranę zwiększającą ochronę przed deszczem w odpowiednim układzie, nie oznacza płyty przeciwpożarowej. Bitumowana STEICOphaltex służy do izolacji, także akustycznej, a nie do dekoracyjnego wykończenia ściany.

Nie. Pod tynk nadaje się wyłącznie przeznaczona do tego płyta, z odpowiednimi mocowaniami, klejem, siatką i warstwą wykończeniową. Zestaw zależy też od podparcia i konstrukcji ściany. Przypadkowe połączenie kleju z inną płytą może nie zapewnić przyczepności. Cokół, ościeża i styki z parapetami trzeba wykonać tak, by nie zatrzymywały wody i pozwalały na ruch warstw.

Przed zakryciem trzeba obejrzeć pełne wypełnienie pól, złożenie krawędzi, mocowania i stan wilgotności materiału. Osobno sprawdza się ciągłość membran oraz połączenia przy oknach i instalacjach. Warto zapisać nazwy i grubości produktów, które znikną pod okładziną. Równo ułożona mata nie naprawi nieszczelnego połączenia ani miejsca, którym woda wpływa od zewnątrz.