Płyty Steico

Sztywna płyta tworzy ciągłą warstwę na konstrukcji, a sprężysta mata wypełnia przestrzeń między krokwiami lub słupkami. Mata dopasowuje się do rozstawu drewna; płyta ma krawędzie i sztywność potrzebne do ułożenia na większej powierzchni. STEICO UNIVERSAL 35 mm nie jest więc bezpośrednim zamiennikiem maty między krokwiami, choć oba materiały powstają z włókna drzewnego.

Nie są automatycznie zamienne. Różnią się przeznaczeniem, grubościami i wymaganym sposobem mocowania oraz wykończenia. DUO DRY może służyć do wstępnego krycia i jako podłoże pod tynk w określonych zabudowach. Przy DUODRY 40 mm i UNIVERSAL 35 mm trzeba porównać dokładny wariant, dopuszczone podłoże oraz ochronę przed wodą. Zbliżona grubość nie potwierdza, że obie płyty można zamienić w projekcie.

Płyta izolacyjna nie zastępuje automatycznie OSB ani innego poszycia usztywniającego. Ocieplenie ogranicza przepływ ciepła, a poszycie konstrukcyjne przenosi obciążenia i usztywnia szkielet. Większa grubość izolacji nie nadaje jej tej drugiej funkcji. Zastąpienie poszycia jest możliwe tylko wtedy, gdy dokumentacja konkretnej płyty i projekt przewidują takie zastosowanie.

Tak, jeśli porównujemy ten sam materiał: grubsza warstwa stawia większy opór przepływowi ciepła. Przy różnych płytach trzeba uwzględnić również współczynnik lambda. Zmiana z grubości 60 mm na 80 mm oznacza ponadto dłuższe mocowania i inną grubość przy oknach, okapie lub cokole. Ocieplenie całej ściany zależy także od pozostałych warstw i miejsc, przez które ciepło ucieka przez konstrukcję.

Tylko płyta przeznaczona do takiej podłogi. Twarda powierzchnia nie mówi jeszcze, ile nacisku materiał przeniesie bez odkształcenia. Potrzebne są parametry ściskania i warstwa rozkładająca ciężar posadzki, mebli oraz ludzi. Płyty dachowej lub elewacyjnej nie należy kłaść pod podłogą tylko dlatego, że jest sztywna; obciążenie od nóg mebli działa punktowo.

Niektóre płyty mogą czasowo osłaniać dach przed opadami, ale nie są przeznaczone do stałego moczenia. Instrukcja danego modelu określa dopuszczony czas ekspozycji i sposób wykonania połączeń. Zalegającą wodę lub przeciek trzeba usunąć, a mokrego materiału nie zamykać kolejną warstwą. Możliwość odprowadzania pary wodnej ułatwia wysychanie, lecz nie usuwa skutków stałego dopływu wody.

Płyty powinny tworzyć szczelną, ciągłą warstwę także przy oknach, narożnikach i stropach. Niedocięty pas przy słupku pozostawia przerwę w ociepleniu. Pomaga dokładny rozkrój, pełne złożenie profilowanych krawędzi i przesunięcie spoin wymagane w instrukcji. Przed montażem warto rozrysować trudne miejsca: ościeża, mocowania elewacji i przejścia rur przez izolację.

Wkręt musi przejść przez wszystkie warstwy i zakotwić się na wymaganej długości w konstrukcji. Potrzebne są też odpowiednia średnica, kąt i rozstaw: mocowanie przenosi ciężar zabudowy oraz obciążenia od wiatru lub śniegu. Zbyt mocny docisk może zgniatać izolację. Dlatego długości i liczby wkrętów nie liczy się wyłącznie od grubości płyty, lecz z układu konstrukcji i danych systemu mocowania.

Nie. Płyta pod tynk współpracuje z określonym klejem, siatką, mocowaniami i wyprawą elewacyjną. Przypadkowe mieszanie materiałów może pogorszyć przyczepność i ochronę przed wodą. Dotyczy to także narożników, ościeży i cokołu. Płyta osłaniana później wentylowaną elewacją nie staje się podłożem pod tynk bez dopuszczenia do takiego wykończenia.

Nie — odporność ogniową i tłumienie dźwięków określa się dla całej ściany lub dachu. Izolacja jest jedną z warstw, obok konstrukcji, okładzin i połączeń. Klasa reakcji płyty na ogień nie jest klasą odporności ogniowej ściany. Podobnie włókno drzewne samo nie pozwala obiecać określonego wyciszenia bez danych dla kompletnej zabudowy.

Płyty trzeba odizolować od gruntu, oprzeć równo i osłonić przed deszczem. Fabryczne opakowanie transportowe nie zawsze nadaje się do długiego przechowywania na dworze. Szczególnej ochrony potrzebują wystające pióra: uszkodzona krawędź utrudnia dokładne złożenie płyt. Przed zamknięciem ściany lub dachu płyty powinny być suche, a połączenia całe.

Licz powierzchnię roboczą po połączeniu płyt, a nie wyłącznie format zewnętrzny arkusza. Pióro wchodzące we wpust może zmniejszać szerokość krycia. Rysunek ścian lub połaci z otworami pozwoli policzyć pełne płyty i docinki. Osobno potrzebne są mocowania oraz materiały do połączeń. Na zamówieniu zapisz pełną nazwę i grubość — podobnie nazwane modele nie muszą mieć tej samej funkcji.